Sofu  Baba, Van  evliyâsındandır.  İsmi,  Mustafa Efendidir.   Sofu  Baba  adıyla  meşhûr   oldu.  Mustafa Efendi  gençliğinde,  evliyânın  büyüklerinden,  Seyyid Fehîm-i  Arvâsî  hazretlerini  tanımakla  şereflendi.  Tanıması şöyle anlatılır:

Seyyid Fehîm-i Arvâsî hazretleri, her sene Van’a ge-lir, Şâbâniye  mahallesindeki  câmide  halka  vâz  eder, ilim  ve  edep  öğretirdi. Vâzlarına  devâm  edenler ara- sında Mustafa Efendi de vardı. Seyyid Fehîm hazretleri sıcak bir  yaz günü, dersine gelen talebeleri imtihan et- mek  maksadıyla;  “Birisi  olsa  da, Erek  Dağından  bir tabak kar getirse. Bir  karlı su  içseydik.” buyurdu. Mustafa Efendi, sessizce bu işe tâlib oldu. Binbir  zorlukla, kısa zamanda dağa gidip kar getirdi. O zaman Seyyid Fehîm hazretleri ona ismini sordu ve  duâ etti. O sırada, Mustafa  Efendi’de  bâzı haller  görüldü ve ağlamaya başladı. Gönlü  her  şeyden  boşalıp, muhabbetle doldu. Seyyid Fehîm-i Arvâsî hazretlerine candan âşık oldu. Sonra hocası Van’da kaldığı müddetçe yanından hiç ayrılmadı.

Sofu Mustafa Efendi anlatır: Bir zaman Başkale’den Suvar Ağa ile  birlikte, Van’a koyun götürüyorduk. Dağda müthiş bir tipiye yakalandık. Dağ başında tipi fırtınası bir nevî ölüm  demektir. O zaman, endişe  ile  hocam Seyyid  Fehîm-i  Arvâsî  hazretlerini  hatırlayıp,  gözlerimi kapadım. Bir müddet  o  halde  kaldım. Sonra gözlerimi açtığımda, fırtınayı  dinmiş  gördüm.  Daha  sonra, selâmetle Van’a  geldik. Ben  burada  Seyyid  Abdülhakîm-i Arvâsî  hazretlerine  uğradım.  Abdülhakîm  Efendi  beni görünce; “Çok mu korktunuz?” dedi. Ben  sükût edince; “Nasıl olsa kurtulurdunuz. Hocasını hatırlayanın ve bağlılığı olanın endişesi yersizdir.” buyurdu.